W wyniku wojny po obu stronach zginęło około 120 tys. osób.
Geneza mały|Antyrosyjska mapa satyryczna stworzona przez japońskiego studenta na Uniwersytecie Keio
Sytuacja w Japonii i Chinach Siogunat, system władzy w Japonii w latach 1603–1867, opierał się na zasadzie izolacji kraju od świata zewnętrznego (sakoku) – utrzymując kontakty jedynie z Holendrami, w celu zachowania pełni władzy siogunów. Izolowanie miało ochronić kraj przed podbojem przez któreś z mocarstw europejskich. Śmierć sioguna Iemochi Tokugawy oraz klęski sioguna Yoshinobu (znanego także jako Keiki) doprowadziły do zwycięstwa zwolenników silnej władzy cesarskiej. W 1854 roku rozpoczęło się otwieranie Japonii (traktat z Kanagawy). Wśród elit rządzących zwyciężyła koncepcja unowocześnienia państwa, aby zostało ono uznane przez europejskie mocarstwa i Stany Zjednoczone za „cywilizowane”. Miało to zapobiec podbojowi kolonialnemu lub stopniowemu uzależnianiu Japonii.