Brużyca Wielka – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1924–1954 w woj. łódzkim. Siedzibą władz gminy była Brużyca WielkaGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933..
Gmina Brużyca Wielka powstała 27 marca 1924 roku w powiecie łódzkim w woj. łódzkim z obszaru.:
zniesionej gminy Brużyca: Brużyca-Kolonia, Brużyca (Wielka), Bugaj, Franin, Łobodź, Łomnik, Rafałów, Ruda, Szatonie i Wierzbno i Zimna Woda; zniesionej gminy Nakielnica. Antoniew, Brużyczka-Księstwo, Brużyczka Mała, Huta Aniołów, Jastrzębia Dolna, Jastrzębia Górna, Jedlicze A, Jedlicze B, Kargulec, Karolew, Kontrewers, Leonów, Nakielnica, Okręglik, Piaskowice, Piła, Sokołów i UstronieMiejscowości według Skorowidzu miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej..
1 kwietnia 1928 do gminy Brużyca Wielka przyłączono wsie Aniołów i Krogulec z gminy Chociszew w powiecie łęczyckim w tymże województwie.. Miejscowości te stanowiły dotychczas odległą eksklawę powiatu łęczyckiego na terenie powiatu łódzkiego pomiędzy gminą Nakielnica (od 1924 gminą Brużyca Wielka) a Zgierzem.
Podczas II wojny światowej włączono do III Rzeszy.