Dyrektorem Instytutu został fizjolog roślin Emil Godlewski.
Instytut Naukowy Gospodarstwa Wiejskiego przejął po poprzedniku, rosyjskim Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa, budynki uczelniane w dawnym pałacu Czartoryskich, bogaty księgozbiór (liczący wówczas 81700 woluminów, głównie rosyjskojęzycznych) oraz wzorcowe gospodarstwo naukowe – folwark Końskowola o powierzchni 635 ha.
PINGW był zakładem badawczym o charakterze akademickim, nie prowadzącym działalności dydaktycznej, i podlegał Ministerstwu Rolnictwa i Dóbr Państwowych. W 1923 włączono do niego folwark Borowina. Instytut posiadał wydziały: Gleboznawstwa, Rolniczy, Ogrodniczy, Chorób i Szkodników Roślin, Produkcji Zwierzęcej, Weterynaryjny oraz Ekonomiki Rolnej Drobnych Gospodarstw Wiejskich.
W lipcu 1927, na mocy rozporządzenia Prezydenta RP Ignacego Mościckiego, do puławskiego PINGW przyłączono jako ośrodki filialne: Państwowy Instytut Naukowo-Rolniczy w Bydgoszczy, Stację Botaniczno-Rolniczą we Lwowie, Krajowy Zakład Sadowniczy w Zaleszczykach oraz Morskie Laboratorium Rybackie.