Uczelnia dysponowała dwoma własnymi folwarkami Końskowola i Pożóg, o charakterze wzorcowych gospodarstw będących miejscami rolniczych doświadczeń naukowych i praktyk studenckich. Znajdujące się na terenie folwarków zakłady przemysłowe (jak cegielnia, browar, młyn) wydzierżawiano, a dochód z nich zasilał kasę uczelni. Instytut posiadał bogaty księgozbiór, głównie rosyjskojęzyczny, i wydawał od 1876 własne czasopismo naukowe "Zapiski Nowoaleksandryjskogo Instituta Sielskogo Chazjajstwa i Lesawodstwa" (ros. Записки Ново-Александрийского института сельского хозяйства и лесоводства).
W latach 1869–1914, czyli w całym okresie istnienia tej szkoły, ukończyło ją około 2100 agronomów polskich i rosyjskich.
Działalność dydaktyczną Instytut przerwał w 1914, wraz z rozpoczęciem I wojny światowej. Rosyjska kadra uczelni wraz z częścią wyposażenia (w tym „rosyjska” część bibliotekiІСТОРІЯ ФУНДАМЕНТАЛЬНОЇ БІБЛІОТЕКИ ХАРКІВСЬКОГО НАЦІОНАЛЬНОГО АГРАРНОГО УНІВЕРСИТЕТУ ім. В. В. ДОКУЧАЄВА) zostały ewakuowane do Charkowa, gdzie stały się zalążkiem tamtejszego instytutu rolniczego, odnowionego w 1921 jako Charkówski Instytut Wiejskiego Rolnictwa i Leśnictwa (ukr. Харківський інститут сільського господарства та лісництва)Харьковский сельскохозяйственный институт им. В. В. Докучаева // Большая Советская Энциклопедия. / редколл., гл. ред. Б. А.