Intelligenzaktion (akcji „Inteligencja”), do czego przyczynił się w pierwszym rzędzie masowy udział przedstawicieli tamtejszej mniejszości niemieckiej w przygotowaniu i dokonaniu ludobójstwa.
Od połowy drugiej dekady XXI wieku niemieckie zbrodnie popełnione na Pomorzu w pierwszych miesiącach II wojny światowej są przedmiotem pogłębionych prac badawczych prowadzonych przez Instytut Pamięci Narodowej, który na określenie tych wydarzeń ukuł termin Zbrodnia Pomorska 1939.
Niemieckie przygotowania
thumb|Architekt Operacji Tannenberg dr Werner Best (po prawej) Inwazja na Polskę dokonana przez Niemcy we wrześniu 1939 była postrzegana przez Adolfa Hitlera i pozostałych przywódców nazistowskich nie jako przedsięwzięcie czysto militarne, lecz jako wojna totalna, której celem było zdobycie dla Niemców tzw. przestrzeni życiowej na wschodzie (Lebensraum) oraz likwidacja niepodległego państwa polskiego. Na tajnej konferencji z udziałem najwyższych dowódców Wehrmachtu, która odbyła się 22 sierpnia 1939 w Obersalzbergu, Hitler wprost zakomunikował swoim generałom, że celem inwazji „nie jest osiągnięcie określonej linii”, lecz: „zniszczenie Polski bez reszty”, „usunięcie jej wszystkich żywotnych sił” oraz „fizyczne zniszczenie przeciwnika”.