Album ten wykazał kolejną zmianę stylu; utwory zatraciły swoją ewidentną strukturę tak charakterystyczną dla zespołu, nastąpiło większe zainteresowanie brzmieniem, teksturą i strukturami nierytmicznymi. Zniknęły charakterystyczne sygnatury melodyczne grupy, zdecydowane i nieortodoksyjne rytmy, jej moc wynikająca z elektryfikacji i przenikliwe sola organowe ponad napędzającymi rytm gitarą basową i perkusjąIbid. Str. 220.
Zamiast tego pojawiła się pewna łagodność, czysty instrumentalizm, prostsze konstrukcje muzyczne, freejazowe improwizacje i pełniejsze wykorzystanie sekcji instrumentów dętych.
Był to ostatni album Soft Machine nagrany z Robertem Wyattem. Niezadowolny ze zmiany stylu zespołu odszedł we wrześniu i rozpoczął długą, trwającą do dziś solową karierę.
Muzycy Mike Ratledge – organy, elektryczne pianino Hugh Hopper – gitara basowa Elton Dean – saksofon altowy, saxello Robert Wyatt – perkusja
Dodatkowi muzycy Roy Babbington – kontrabas (1, 3, 4, 6) Jimmy Hastings – flet altowy (6), klarnet basowy (1, 6) Marc Charig – kornet (2, 3, 4) Nick Evans – puzon (1, 2, 4) Alan Skidmore – saksofon tenorowy (1, 6)
Lista utworów Strona pierwsza 1, 2, 3 Strona druga 4, 5, 6, 7