W prawie rzymskim regulowało organizację i funkcjonowanie państwa, obejmując dzisiejsze gałęzie prawa, takie jak: prawo konstytucyjne prawo karne prawo administracyjne prawo kanoniczne.
rozwijało się w starożytnym Rzymie zdecydowanie wolniej niż , co w efekcie poskutkowało utożsamianiem „prawa” z „prawem prywatnym” jedynie (tak np. u żyjącego w II wieku n.e. Gaiusa). Po upadku Imperium, rzymskie prawo publiczne zostało zupełnie zapomniane, także w czasach szerokiej recepcji prawa rzymskiego do zachodnioeuropejskich systemów prawnych, nie odcisnęło niemal zupełnie śladu.
Współcześnie Współczesne postrzeganie prawa publicznego, właściwie nie zmieniło koncepcji rzymskiej. Jednakże coraz częściej podnoszone są głosy, iż państwo wkracza coraz głębiej w stosunki między obywatelami, normując je i ograniczając (np. poprzez prawo pracy), co sprawia, że prawo publiczne „pochłania” już niemal lub zupełnie wszystkie elementy życia obywateli.
Cechy norm Podmioty Prawo publiczne charakteryzuje nierównouprawnienie stron stosunków prawnych.