moralista, pedagog, mówca, historyk.
Życiorys Andrzej Maksymilian Fredro urodził się na ziemi przemyskiej jako syn stolnika i wojskiego przemyskiego Jerzego Stefana Fredry (zm. 1634 w Przemyślu) i Katarzyny Biereckiej. Był wnukiem wojskiego przemyskiego – Andrzeja Fredry (zm. 1621). W 1634 roku po śmierci ojca nad Andrzejem Maksymilianem opiekę przejęli jego stryjowie, Jakub Maksymilian i JanK. Przyboś: Fredrowie herbu Bończa domus antiqui moris virtusisque cultrix, „Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego”, nowej serii tom III (XIV), Warszawa 1997, s. 112..
W 1637 roku Fredro podjął studia na Akademii Krakowskiej. Karierę polityczną zapoczątkował w 1646 roku, po raz pierwszy uczestnicząc w sejmie walnym. W 1647 roku wybrano Fredrę do komisji, która obradowała w sprawach granicznych między Polską a WęgramiW. Czapliński: Fredro Andrzej Maksymilian, [w:] Polski Słownik Biograficzny, T. VII, s. 114.. Brał również udział w sejmie konwokacyjnym w 1648 roku. W tym samym roku bronił – przed oblegającymi go chłopami i kozakami – swych KormanicK. Przyboś: Propaganda w służbie rokoszu Lubomirskiego: czy Andrzej Maksymilian Fredro był autorem „Echa Żałosnego” z 1666 roku?, „Ruch Literacki”, t. 42, 2001, z. 4, s. 565.. W 1649 roku wsparł liczbą stu żołnierzy wojska koronne w bitwie pod Zborowem.