Wzniósł i uposażył w roku 1444 klasztor dominikanów w Czerwonogrodzie. Przed 1448 powiększył zamek Jazłowiec w kierunku zachodnim, a dziedziniec otoczył murami.
W 1447 odparł najazd Litwinów. Gdy w 1448 Tatarzy znowu napadli na Podole, pustosząc cały kraj, Teodoryk z rycerstwem podjął z nimi walkę, wielu zabijając. Odbił również wielu jeńców. W 1449 zawarł układ z wojewodą mołdawskim BohdanemWładysław Semkowicz: Ród Awdańców w wiekach średnich (dokończenie), s. 202..
Z rozkazu królewskiego w 1450 został wysłany na Wołoszczyznę z wojskiem, żeby przywrócić na tron młodego Aleksandra. Odniósł nad Dniestrem zwycięstwo nad Wołochami, które przypłacił życiem w 1456, tak jak i Michał Buczacki.
Rodzina Był mężem Katarzyny z Martynowa, z Monasterzysk, Jazłowca. Miał trzech synów: Bartosza Buczackiego (zm. 1457) – starostę kamienieckiego, Michała Jazłowieckiego (zm. 1511) – starostę kamienieckiego Jana Monasterskiego oraz córki: Annę, Elżbietę, żonę kolejno Stanisława ze Źwinigrodu Chodorowskiego herbu KorczakAdam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 3. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1900, s. 31., Jerzego Handy z Bartodziej (Georgius de BartodzeyeAkta grodzkie i ziemskie. T. XII. 1887, s.