Po powrocie do kraju rozpoczął aktywną działalność polityczną. Opowiadał się za istnieniem odrębnego ruchu socjalistycznego wśród Żydów oraz współpracą Polaków i Żydów, ostro potępiał nacjonalizm wśród tych dwóch narodów. Swoje poglądy opublikował m.in. w artykule Pro domo sua w wileńskim piśmie „Wiedza” (1910). W 1912 ukończył studia prawnicze na uniwersytecie w Sankt Petersburgu i został wpisany na listę adwokatów przysięgłych. Na IX konferencji Bundu w Wiedniu wybrany do Komitetu Centralnego Bundu. W tym samym roku zachorował na tyfus i zmarł.
Jest pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 33, uliczka 7)Grób Bronisława Grossera w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.. Pogrzeb był wielką demonstracją polityczną żydowskich robotników. W okresie międzywojennym jego imieniem nazywano wiele instytucji kulturalnych tworzonych przez Bund.
Jego żoną była Czesława Grosserowa (1883-1937) – działaczka socjalistyczna i komunistyczna.
Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Judaistyczny Grosser Bronisław