Rolę tę pełniła do 9 października 1938 roku, gdy tramwaje dzienne wycofano z ulicy Księcia Janusza, kierując je na oddaną do użytku rok wcześniej nową trasę wzdłuż ulicy Obozowej. Ulicą nadal kursowała nocna linia tramwajowa 90, do czasu zawieszenia komunikacji tramwajowej w wyniku bombardowania Warszawy w dniu 8 września 1939 roku. Po rozpoczęciu okupacji komunikacji tramwajowej wzdłuż ulicy Księcia Janusza nigdy nie wznowiono, zaś znajdujące się wzdłuż niej torowisko stało się jedynym odcinkiem sieci tramwajowej w mieście trwale wycofanym z eksploatacji wraz z wybuchem wojny.
W 1932 roku wzdłuż północnego odcinka ulicy powstało wielkie osiedle dla bezdomnych. Składało się z 54 parterowych drewnianych domów. Zostało spalone w sierpniu 1944 roku.
Pętla tramwajowa „Ulrychów”, po przerwie związanej z koniecznością naprawy zniszczeń wojennych, funkcjonowała ponownie od 17 marca 1940 roku do rozpoczęcia powstania warszawskiego, zaś po wojnie nie została odbudowana.
15 maja 1951 roku ponownie poszerzono granice administracyjne Warszawy włączając do miasta posesje znajdujące się po zachodniej stronie ulicy.