canescens (Salvin, 1889) – wyspy Roatán i Barburat (u karaibskich wybrzeży Hondurasu). W 2009 roku na podstawie różnic w mtDNA zaproponowano, by wszystkie podgatunki poza nominatywnym wydzielić do osobnego gatunku o nazwie dzięciur złotobrzuchy (Melanerpes santacruzi), ale późniejsze badania genetyczne i analizy ekologiczne wykluczyły taką możliwość.
Morfologia Wygląd Średniej wielkości dzięcioł. Długi, czarny dziób, przód głowy nad dziobem żółty, kark pomarańczowożółty, rzadziej żółty. Samca cechuje czerwona czapeczka. Wierzch ciała w drobne, czarno-białe paseczki. Zewnętrzne sterówki ogona także czarno-biało paskowane. Spód ciała szarawy, nogi szare. U niektórych podgatunków plamy nad dziobem i na karku są czerwone. Wymiary długość ciała: 22–26 cm rozpiętość skrzydeł: 42–44 cm masa ciała: 65–102 g
Ekologia Biotop Zamieszkuje otwarte i półotwarte lasy i zadrzewienia, lasy wtórne, zarośla, sawanny dębowo-jałowcowe. Występuje również w parkach miejskich i na obszarach podmiejskich. Pożywienie Owady, owoce, nasiona, okazjonalnie ptasie jaja i jaszczurki. Lęgi Najprawdopodobniej dwa lęgi w sezonie. Gniazdo znajduje się w dziupli w konarze lub pniu żywego bądź martwego drzewa. Samica składa 4–7 białych jaj, inkubacja trwa 12–14 dni. Pisklęta klują się nagie i ślepe.