Gdy w 1792 r. porucznik von Leipziger poszedł na wojnę przeciw Francji, kierownictwo związku powierzono profesorowi Feßlerowi na zamku Carolath, który zajmował stanowisko ugodowe, to znaczy nie chciał angażować się w działalność polityczną w przeciwieństwie do Zerboniego i jego kolegi Salice-Contessa dążących do rozpętania rewolucji w Prusach. Feßler postępował według zasady, że działalność kulturalno-oświatowa winna wyprzedzać zmiany polityczne.
Prusy w wyniku II rozbioru Polski uzyskały nowe terytoria, nazwane Prusy Południowe, Zerboni otrzymał w 1793 r. nowe stanowisko w izbie wojenno-ekonomicznej administracji państwowej w Piotrkowie Trybunalskim, co miało fatalne skutki dla niego osobiście oraz dla związku Evergeten. Józef Zerboni z młodszym bratem Karolem, porucznikiem von Leipziger i kolegą szkolnym Salice-Contessa, działając wspólnie i w porozumieniu w sposób zorganizowany usiłował zwalczać korupcję i inne nadużycia w administracji państwa pruskiego, w związku z tym publikował w prasie krytyczne artykuły, co jednak nie przyczyniło się do poprawy sytuacji. Wobec tego Zerboni 12 października 1796 r. opublikował w gazetach wybitnie napastliwy list otwarty do ministra pruskiego hrabiego von Hoyma.