Naukowo interesował się architekturą i urbanistyką, zarówno we Wrocławiu (m.in. po zniszczeniach wojennych), jak i w innych miastach Śląska, m.in. w Głogowie. Dowiódł, że jeszcze przed najazdami tatarskimi (w 1241) i kolonizacją niemiecką istniała na ziemiach śląskich architektura murowana. Był zwolennikiem tezy, że wzmiankowane w 1204 Civitas Wratislaviensis lokowane było na prawie polskim. Prowadził badania archeologiczne m.in. w kościołach św. Idziego i św. Marii Magdaleny we Wrocławiu oraz w kościele św. Jakuba i Krzysztofa na Psim Polu. Autor projektów odbudowy kościoła św. Marcina i Pałacu Arcybiskupiego, a także kościoła św. Piotra i PawłaWedług Zenona Prętczyńskiego – "Pryzmat" nr 221, maj 2008, str. 47; natomiast według Zygmunta Antkowiaka, "Kościoły Wrocławia", wyd. Wrocław 1991; str. 52) odbudową tego kościoła kierował Marcin Bukowski, a współpracował z nim Edmund Małachowicz na Ostrowie Tumskim we Wrocławiu.
Został pochowany na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu (4d/1/6_7) śp.