II wojna światowa W latach trzydziestych Cecylia przeprowadziła się do Warszawy, gdzie zajmowała się sztuką użytkową. Wybuch II wojny światowej zastał ją w stolicy. W czasie obrony Warszawy we wrześniu 1939 roku w ogniu walk, zajmowała się zaopatrzeniem w żywność i środki opatrunkowe.
W czasie okupacji Rozwadowska wstąpiła do konspiracji. Według relacji jej kuzynki Felicji Żeromskiej Cecylia miała należeć do najbliższego otoczenia swojego kuzyna gen. Tadeusza Bora-Komorowskiego.
W powstaniu warszawskim Rozwadowska pod pseudonimem "Barbara", dowodziła oddziałem dziewcząt niosących pomoc cywilnej ludności Warszawy. Odznaczona Krzyżem Walecznych.
W obozie Oberlangen Po kapitulacji powstania Rozwadowska dostała się do niewoli niemieckiej. Początkowo umieszczono ją w stalagu XB w Sandbostel. W grudniu 1944 roku przeniesiono ją wraz z innymi kobietami do stalagu VI C Oberlangen.
W nowym obozie Cecylia weszła w skład Rady Instruktorskiej. Odpowiedzialna była za sprawy kultury i oświaty w obozie. Okazała się sprawną organizatorką, dzięki czemu wśród więźniarek uzyskała nieoficjalny tytuł "ministra oświaty".