Kurtyzana w sposób dyskretny sugeruje siedzącemu naprzeciwko jej rozgrywającemu, aby nie tylko ograł młodzieńca z pieniędzy, lecz także podał jej kartę, która rozstrzygnie całą grę na jej korzyść. Tytułowy oszust wyciąga spod pasa jedną z dwóch kart – asa karo.
Analiza Za pomocą środków plastycznych malarz trafnie podkreślił charakterystykę graczy. Na twarzy pyzatego młodzieńca z prawej (oszukiwanego) nie tylko widać jego zadufanie, lecz także naiwność; młodzieniec nie wie, że przeciwko niemu wszystko zostało już postanowione. Natomiast w przypadku tytułowego oszusta, twórca sugestywnie oddał jego charakter za pomocą silnego ruchu i modelunku światłocieniowego.
Kompozycja obrazu jest statyczna; została ona podporządkowana w sposób charakterystyczny dla stylu artysty formom surowym i geometrycznym. W obrazie zaznaczono liczne świetlne kontrasty, nie tylko pomiędzy sceną i tłem, lecz także w modelunku postaci. Ponadto dzieło wyróżnia naturalizm i bogata kostiumologia, co jest rzadkością w oeuvre artysty. Hafty, brokaty, koronki, atłasy, strusie pióra i inne dekoracje wytwornych kostiumów wyrażają umiejętność twórcy w opracowywaniu różnorodnych materii. Charakterystyczny dla Georges’a de La Toura jest także koloryt, oscylujący wokół ciemnych tonacji brązów oraz ostrych i nasyconych cynobrów, ugrów, sieny oraz bladych beżów.