Brał udział w mistrzostwach świata w Rzymie, ale nie osiągnął tu większych sukcesów.
W swym drugim występie na igrzyskach olimpijskich, który miał miejsce w Seulu, brał udział w dwóch konkurencjach. W konkurencji biegu na 200 m awansował do finału, w którym zajął 5. pozycję z czasem 20,39 a w konkurencji biegu sztafetowego 4 × 100 m on z kolegami z kadry również awansował do finału, w którym zajął 7. pozycję z rezultatem czasowym 38,93.
W 1991 był uczestnikiem mistrzostw świata, na których wywalczył brązowy medal w konkurencji biegu na 200 m oraz zajął 6. pozycję w półfinale biegu na 100 m i zajął 4. pozycję w eliminacjach rozgrywanych w ramach biegu sztafet 4 × 100 m. Rok później na igrzyskach w Barcelonie rywalizował w trzech konkurencjach – w biegu na 100 m zajął w ćwierćfinale 8. pozycję z czasem 10,77, w biegu na 200 m zajął w ćwierćfinale 4. pozycję z rezultatem czasowym 20,78, natomiast sztafeta 4 × 100 m z jego udziałem nie zdołała ukończyć półfinału. W 1993 został brązowym medalistą mistrzostw świata w konkurencji sztafety 4 × 100 m.