thumb|240px|Widok z Mokradskiej Hali
Paráč (pol. Paracz, 1325 m) – trzeci co do wysokości szczyt w grupie górskiej Magury Orawskiej na Słowacji, najwyższy w tzw. Grupie Paracza.
Nazwa Nazwa szczytu wiąże się prawdopodobnie z okresem kolonizacji wołoskiej i oznacza „wypalone miejsce w lesie”.
Położenie Paracz wznosi się w centralnej części swej grupy, w wysokim grzbiecie przebiegającym w kierunku wschód – zachód. Znajduje się pomiędzy szczytem Príslopec (1258 m) na wschodzie, przez który jego grupa łączy się z Pasmem Kubińskiej Hali, a szczytem Okrúhlica (1165 m) na zachodzie, przez który łączy się z Beskidem Orawsko-Żywieckim (słow. Oravské Beskydy) – i z głównym wododziałowym grzbietem Karpat.
Geologia – morfologia Masyw Paracza jest zbudowany z potężnych warstw piaskowców tzw. magurskich. Wierzchołek Paracza jest masywny, rozłożysty. Jego południowe stoki opadają stromo, nieco amfiteatralnie ku źródłowym ciekom wodnym potoku Zázrivka. Stoki północne, mniej strome, rozdzielają się niżej na kilka większych i mniejszych grzbietów, rozciętych pierwszymi prawobrzeżnymi dopływami Białej Orawy. Sama Biała Orawa ma swe źródła na zachodnich stokach masywu Paracza, na wysokości ok. 1100 m.