Wchodził również w skład komisji do rokowań w sprawach pogranicza z Austrią, komisji kurlandzkiej i komisji powołanej do przejęcia skarbu oraz archiwum koronnego z depozytu u Szembeków. Znawca problemów prawnych, ponieważ powołano go obok J. Dunina i J. Małachowskiego do opracowania projektu reformy trybunałów, dokonanej na sejmie grodzieńskim 1726. Został kasztelanem gnieźnieńskim w 1729. Starał się zachować neutralność w latach 1733–1734, a mimo sympatii do Augusta III podpisał akt elekcji Stanisława Leszczyńskiego, lecz na sejm konwokacyjny nie pojechał. Oświadczył się ponownie po stronie Wettynów (uzyskał ich poparcie) po upadku Leszczyńskiego. Został kasztelanem kaliskim w 1737. 10 lipca 1737 roku podpisał we Wschowie konkordat ze Stolicą ApostolskąVetera monumenta Poloniae et Lithuaniae gentiumque finitimarum historiam illustrantia maximam partem nondum edita ex tabulariis Vaticanis, deprompta collecta ac serie chronologica disposita. T. 4, Ab Innocentio PP. XII usque ad Pium PP. VI 1697-1775.P.1-2, wydał Augustyn Theiner, Rzym 1864, s. 127.. Następnie wchodził w skład komisji gdańskiej, która przekazywała Bironowi lenno kurlandzkie. Kasztelanem poznańskim został w 1748, a wojewodą kaliskim w 1749 oraz w 1750 otrzymał urząd wojewody poznańskiego. Jego siedzibą był Zbąszyń, który w 1751 wykupił wraz z kluczem majątków.