Jako pierwszy stałe polskie placówki dyplomatyczne w krajach włoskich starał się tworzyć Stanisław August Poniatowski, który poszukiwał w nich wsparcia finansowego.
Poczet przedstawicieli dyplomatycznych Polski we Włoszech Republika Genui 1766–1769 – Andrea de Bollo
Republika Wenecka 1712 – Józef Kos 1763 – Maciej Józef Łubieński (Rzym, Neapol i Wenecja) 1766 – Giuseppe Dall’Oglio
Królestwo Neapolu 1763–1770 – Maciej Józef Łubieński
Zjednoczone Włochy 1919–1921 – Konstanty Skirmunt 20 IX 1921 – 5 IV 1921 – Maciej Loret (chargé d’affaires ad interim) 1922–1926 – August Zaleski 3 lutego 1926 – 1 grudnia 1926 Stanisław Kozicki 1926–1928 – Roman Knoll 1928–1932 – Stefan Przezdziecki 1933–1938 – Alfred Wysocki 1938 – 13 V 1940 – Bolesław Wieniawa-Długoszowski
13 VI 1940 – likwidacja placówki wobec zerwania stosunków dyplomatycznych