Pseudohistoria – termin najczęściej określający zamieszczane w pewnych książkach tezy o podłożu historycznym, ale odbiegające od standardów metod historycznych w taki sposób, by przedstawić ich wnioski w złym świetle. Prace, które przedstawiają kontrowersyjne wnioski dotyczące nowych, przypuszczalnych lub spornych dowodów historycznych, w szczególności dotyczące polityki, wojska czy religii, są często określane mianem pseudohistorii.
Cechy Praca najczęściej ma podłoże polityczne, religijne itp. Informacje o pracy nie są zamieszczone w czasopismach naukowych lub praca taka nie ma odpowiedniej recenzji Kluczowe dowody wspierające tezy postawione w książce są (musi być spełniona chociaż jedna cecha z poniższych): przypuszczalne kontrowersyjne niepoprawne źle uźródłowione zinterpretowane w nieuzasadnionym świetle wyolbrzymione wyrwane z kontekstu wypaczone, nieuczciwe W pracy są przedstawione „nowe” interpretacje i wyjaśnienia wyników badań historycznych, które można uznać za pewne. Praca odrzuca lub ignoruje zrecenzowane i dobrze udokumentowane konkurencyjne (i możliwie prostsze) wytłumaczenia lub interpretacje tych samych faktów, przykładowo opierając się na jednej lub wielu teoriach spiskowychRobert Todd Carroll, The skeptic’s dictionary. Hoboken: John Wiley & Sons (2003), s.