Strona francuska miała też możliwość wcielania polskich pododdziałów do własnych jednostek.
Dużo szersze możliwości rozwoju wojska dawała umowa polsko-francuska z 4 stycznia 1940. Umożliwiała ona powstanie na obczyźnie Wojska Polskiego łącznie z jego rozbudowanymi strukturami organizacyjnymi. Zapewniała ona prezydentowi RP zwierzchnictwo nad siłami zbrojnymi, a Naczelnemu Wodzowi dawała prawo dowodzenia polskimi jednostkami. Pod względem operacyjnym polskie oddziały podporządkowane zostały głównodowodzącemu wojskami francuskimi i wchodziły w ich struktury organizacyjne.
Na mocy tejże umowy, od stycznia 1940 ze zmobilizowanych ochotników zaczęto formować jednostki wojsk lądowych, lotnictwa i marynarki wojennej, działającej w składzie armii francuskiej.
Formowanie jednostek lądowych mały|Gen. Sikorski wśród żołnierzy w 1940 prawo|mały|Oznakowanie samochodów w WP we Francji prawo|mały|Przykładowe oznakowanie czołgów w WP we Francji W okresie od listopada 1939 roku rozpoczęto formowanie czterech dywizji piechoty (1 Dywizja Grenadierów, 2 Dywizja Strzelców Pieszych, 3 Dywizja Piechoty, 4 Dywizja Piechoty) oraz brygady pancerno-motorowej (10 Brygada Kawalerii Pancernej).