Do służby wcielono go 20 lipca 1864 jako CSS „Tallahassee”.

Działania Dowódcą rajdera został kmdr John Taylor Wood, prawnuk prezydenta USA Zachary’ego Taylora i siostrzeniec prezydenta konfederacji Jeffersona Davisa. Załoga składała się z samych ochotników.

„Tallahassee” wyrwał się 6 sierpnia 1864 roku z Wilmington przez blokadę Unii i uszedł pościgowi czterech okrętów unionistów, odnosząc jedynie niewielkie uszkodzenia. Rajder odbył dziewiętnastodniowy rajd na północ wzdłuż wybrzeża aż po Halifax w Nowej Szkocji, niszcząc dwadzieścia sześć statków i puszczając siedem dalszych za okupemWedług DANFS. Według A. Konstam (op.cit.) przechwycił 20 statków pod Nowym Jorkiem przy pomocy zdobytego uprzednio kutra pilotowego, a następnie 26 dalszych statków rybackich koło Nowej Anglii. (kilka z nich w odległości zaledwie 60 mil od Nowego Jorku, co wywołało panikę wśród tamtejszych armatorów). Następnie zdziesiątkował flotyllę rybacką na łowiskach w pobliżu stanu Maine i 19 sierpnia zawinął do Halifax, ale władze brytyjskie pozwoliły mu zabunkrować tylko tyle paliwa, by starczyło na powrót do macierzystego portu. Dotarł do Wilmington szczęśliwie przez blokadę 26 sierpnia.