Przebieg i charakter konfliktu Protesty mieszkańców Tajlandii rozpoczęły się już w maju 2008 roku, zaś ich nasilenie nastąpiło w sierpniu, gdy w czasie jednej z demonstracji śmierć o wybuchu granatu poniósł jeden z członków PAD. Rozpoczęto wówczas okupację kancelarii premiera. Wśród przeciwników rządu znajdują się liczni studenci, klasa średnia, przedstawiciele świata nauki oraz monarchiści. Protesty przybierają formy aktywne, jednak ich uczestnicy starają się nie atakować turystów. W listopadzie konflikt nasilił się – protestujący rozpoczęli okupację dwóch lotnisk w Bangkoku, w odpowiedzi na co premier wprowadził stan wyjątkowy. O rozpisanie przedterminowych wyborów parlamentarnych zaapelował główny dowódca tajskiej armii, Anupong Paochinda, jednak urzędujący rząd uważa, że posiada mandat do sprawowania rządów, zaś w opinii opozycji w razie wyborców rzesze obywateli zostaną przez władze przekupione. W tej sytuacji przedstawiciele PAD zaproponowali powołanie rządu jedności narodowej. Od konfliktu zdystansował się schorowany król – Bhumibol Adulyadej, zaś armia zdementowała pogłoski o zamiarze przeprowadzenia puczu.