Po wyborach w 1992 jego ugrupowanie znalazło się w opozycji. Gdy jednak w 1994 doszło do rozłamu w rządzącej koalicji laburzystów i Fianna Fáil, John Bruton stanął na czele nowego gabinetu tworzonego przez FG, Partię Pracy i Demokratyczną Lewicę. Urząd ten sprawował od grudnia 1994 do czerwca 1997. W okresie tym przypadła m.in. prezydencja Irlandii w Unii Europejskiej, w trakcie której finalizowano negocjacje dotyczące paktu stabilności i wzrostu.
W 2001 ustąpił z funkcji lidera partii. Pozostał członkiem parlamentu, reprezentował go w Konwencie Europejskim. W 2004 zrezygnował z mandatu deputowanego. Od grudnia 2004 do października 2009 zajmował stanowisko ambasadora Unii Europejskiej w Stanach Zjednoczonych.
Życie prywatne Był bratem polityka Richarda Brutona. Był żonaty z Finolą Bruton, miał czworo dzieci.
Przypisy
Kategoria:Premierzy Irlandii Kategoria:Ambasadorowie Unii Europejskiej Kategoria:Członkowie Dáil Éireann Kategoria:Irlandzcy ministrowie finansów Kategoria:Irlandzcy ministrowie transportu Kategoria:Irlandzcy dyplomaci Kategoria:Politycy Fine Gael Kategoria:Ludzie urodzeni w Dublinie Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Zmarli w 2024