Twórczość literacka Debiutował późno, w wieku lat 42, sztuką Książeczka czekowa. Okazał się autorem bardzo płodnym, ma w dorobku ponad 60 komedii i dramatów. W swojej twórczości jest wierny tradycjom klasycznego teatru hiszpańskiego – pojawiają się w niej liczne nawiązania do dzieł Calderóna de la Barca oraz wątki religijne i moralistyczne. W jego sztukach widać także skłonność do sentymentalizmu, a ich tematyka oscyluje wokół konfliktów moralnych związanych z wiernością małżeńską, honorem i rycerskością. W późniejszych utworach zauważalne są wpływy twórczości Henrika Ibsena, a do głosu dochodzi poetyka naturalistyczna.
W 1894 roku został członkiem Hiszpańskiej Akademii Królewskiej; dziesięć lat później, w 1904 roku, wspólnie z Frédérikiem Mistralem, otrzymał literacką Nagrodę Nobla – w uznaniu zasług „dla odrodzenia tradycji hiszpańskiego dramatu”.
Najważniejsze dzieła En el puño de la espada (W rękojeści szpady), 1875O locura o santidad (Głupota albo świętość), 1877El gran Galeoto, 1881 (wydanie polskie pod tytułem Galeotto 1894)
Przypisy
Bibliografia Literatura świata, Encyklopedia PWN, Warszawa, 2007. Grzegorz Górny, Leksykon laureatów literackiej Nagrody Nobla, Kraków, 1993. Mały słownik pisarzy świata, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1972.