prawdziwą sławą zaczął się cieszyć dopiero jako Noblista. Po śmierci jego wpływ i rozgłos zaczęły szybko słabnąć.
Był ojcem fizykochemika Arnolda Euckena oraz ekonomisty Waltera Euckena.
Twórczość Rudolf Eucken był przedstawicielem neoidealizmu jako nurtu filozoficznego, który dokonuje odnowy myślenia idealistycznego w odpowiedzi na rozwój nauk biologicznych. Z tej pozycji krytykował pozytywizm, materializm oraz ewolucjonizm w tym aspekcie, który ogranicza wizję życia ludzkiego do walki o przetrwanie. W jego ujęciu ewolucja gatunków w zestawieniu z rozwojem kultury, nauki i sztuki dowodzi istnienia w człowieku zarówno poziomu biologicznego, jak również idealistycznego, skierowanego na transcendencję, a więc nieograniczającego się wyłącznie do materii.
Eucken był również przeciwny poglądom, które zakładały, że świat można poznać wyłącznie dzięki nauce i całkowicie wytłumaczyć za pomocą czynników naturalnych. Uważał, że losy i dzieje ludzkie leżą w rękach Boskiej siły, rozmaicie pojmowanej, nazywanej w różnoraki sposób na miarę ludzkich kultur w ramach wielu religii świata. W jego ujęciu pomiędzy idealizmem a naturalizmem zachodzi konflikt nie do pogodzenia, ponieważ oba te nurty myślenia inaczej definiują cel istnienia.