Zabłocie to jedna z najstarszych miejscowości na Śląsku Cieszyńskim. Miejscowość została po raz pierwszy wzmiankowana jako Zablocie w 1229 roku, w bulli papieża Grzegorza IX dla benedyktynów tynieckich, zatwierdzającej ich posiadłości w okolicy Orłowej. W 1268 powstał klasztor Benedyktynów w Orłowej, a Zabłocie stanowiło odtąd jego uposażenieI. Panic, 2010, s. 430.
W 1290 w wyniku trwającego od śmierci księcia Władysława opolskiego w 1281/1282 rozdrobnienia feudalnego księstwa opolsko-raciborskiego powstało nowe księstwo cieszyńskie, w granicach którego znalazło się również Zabłocie. Od 1327 księstwo cieszyńskie stanowiło lenno Królestwa Czech. W 1447 Zabłocie weszło w skład wydzielonego działu księcia Bolka III. Panic, 2010, s. 158, nadal jednak pozostając własnością klasztornąI. Panic, 2010, s. 336. Aby móc sfinansować remont klasztoru w Orłowej, opat Andrzej Gniady zastawił na początku 1515 roku Zabłocie za 100 złotych szlacheckiej rodzinie Piotra Osińskiego z Żytnej na HermanicachI. Panic, 2010, s. 434. Jednakowoż kryzys finansowy klasztoru się pogorszył.