W zagłębieniach gruntu występują olszyny i zarośla wierzbowo-kruszynowe (łozy).
Rezerwat utworzony w 1956 obejmował pierwotnie 70,75 ha, po zmianie w 1964 79,63 ha, w tym 20,12 ha pod ochroną ścisłą i 59,51 ha pod ochroną częściową. Obecnie jego powierzchnia liczy 78,56 ha i w całości jest objęta ochroną czynną.
Celem ochrony jest zachowanie cennych siedlisk rzadkich i chronionych roślin, takich jak: rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia), bluszcz pospolity (Hedera helix), porzeczka czarna (Ribes nigrum), kruszyna pospolita (Frangula alnus), marzanka wonna (Galium odoratum), konwalia majowa (Convallaria maialis), perłówka jednokwiatowa (Melica uniflora), skrzyp bagienny (Equisetum limosi), gwiazdnica bagienna (Stellaria ulginosa), kokorycz wątła (Corydalis intermedia), bobrek trójlistkowy (Menyanthes trifoliata), przytulia pospolita (Galium mollugo), czworolist pospolity (Paris quadrifolia), kokoryczka wonna (Polygonatum odoratum).
Rezerwat nosi imię profesora Stefana Kownasa – botanika.