Znaczenie liturgiczne Znaczną część Reguły zajmują stosunkowo szczegółowe wskazówki dotyczące godzin kanonicznych. Ustalenia te są do dziś podstawą sprawowania liturgii godzin w niektórych zakonach (obrządek monastyczny benedyktynów, obrządek cysterski cystersów i trapistów).
Źródła Reguły thumb|Regula w tłumaczeniu włoskim. Wydanie z 1495 roku.
W IX wieku Benedykt z Aniane zebrał ówczesne łacińskie reguły w dwóch dziełach: Codex Regularum (zawierający teksty reguł); Concordia Regularum (fragmenty różnych dzieł w porządku tematycznym).
Codex Regularum zawiera anonimową Regułę Mistrza która, jak sądzono, jest rozbudowanym naśladownictwem Reguły św. Benedykta. Na Kongresie opatów w Rzymie w 1938 roku Dom Genestout, mnich z Solesmes, wysunął tezę, że Reguła Mistrza jest wcześniejsza i stanowiła źródło dla św. Benedykta z Nursji. W dyskusji na ten temat wzięli udział najwybitniejsi historycy a nazwano ją „kwestią homerycką XX wieku”, gdyż nie ma przekonywających argumentów, które pozwalałyby ustalić kolejność napisania tych dwóch