Odkrycie regionu Wellingtonu Za pierwszych mieszkańców obszarów zajmowanych współcześnie przez Wellington uznaje się polinezyjskie plemiona Kupe i Ngahue, które dotarły w pobliże obecnego Wellingtonu pod koniec X wieku. W XI wieku n.e. do obecnych już plemion dołączyły dwa kolejne: Tara i Tautoki. Na terenie obecnych przedmieść miasta pod koniec XII wieku osiedlili się, wywodzący się z plemienia Tara, przedstawiciele ludu Whatonga. Od nazwy plemienia Tara pochodzi jedna z maoryskich nazw Wellingtonu: Te Whanganui-a-Tara.
Rozwój osadnictwa
Zaawansowane osadnictwo rozpoczęło się od przybycia na wyspę statku Tory wraz z kilkudziesięcioma członkami New Zealand Company (organizacji zajmującej się kolonizacją Nowej Zelandii) 20 września 1839 roku. Następnych 150 osadników przybyło w okolice dzisiejszego Wellington 22 stycznia 1840 roku. Pierwsi osadnicy stworzyli osadę Petone (przez pewien czas zwaną Britannia) w pobliżu rzeki Hutt. Ekspansja osadnictwa była powolna, ograniczały ją górzyste tereny wewnątrz wyspy.