right|thumb|288px|Granice administracyjne diecezji w 1939 roku Organizacja Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej w I połowie XX wieku
Cerkiew greckokatolicka zachowała w tym czasie strukturę wykształconą w czasie Austro-Węgier, składała się z jednej prowincji – metropolii halicko-lwowskiej, oraz trzech diecezji: archidiecezji (archieparchii) lwowskiej, diecezji (eparchii) przemyskiej i diecezji (eparchii) stanisławowskiej. Diecezje dzieliły się na dekanaty i parafie (z dużą liczbą cerkwi filialnych, dojazdowych). Dodatkowo w archidiecezji lwowskiej istniały struktury pośrednie pomiędzy diecezją a dekanatem – protoprezbiteriaty.
Poza granicami II RP w latach 1918-1939 pod metropolię halicko-lwowską podlegały: eparchie mukaczowska i preszowska, eparchia w Kryżivcach, jedna eparchia w Kanadzie oraz dwie eparchie w USA.
Podobnie jak w Kościele rzymskokatolickim zorganizowane były kapituły katedralne i konsystorze biskupie kierowane przez wikariuszy generalnych.