Ogólnie jednak przewiduje się, iż przy wyłączeniu wpływu – specyficznych dla konkretnych linii rodowych – alleli genów warunkujących rozwój płatków uszu, istnieje jeden gen, którego 2 allele (dominujący oraz recesywny) odpowiadają za przyrośnięcie do lub odstawanie płatków od bocznej skóry głowy. W badaniu na próbie 360 dzieci z losowo wybranych nigeryjskich rodzin: 93 osoby (≈25,83%) miały przyrośnięte płatki uszu (genotyp „ee”), a 267 osób (≈74,17%) miało odstające płatki uszu (genotypy „Ee” i „EE”). W teście chi-kwadrat udowodniono istotną zbieżność uzyskanych wyników z rozkładem mendlowskim 3:1. Jest to podstawą do wniosku, iż fenotyp przyrośniętych oraz odstających płatków uszu jest jednogenowy.
Rozkład rozmiarów płatków uszu w populacjach ludzkich W badaniu porównującym rozmiary płatków uszu u różnych populacji wykazano, że północno-wschodni Hindusi posiadają mniejsze płatki uszu w porównaniu z ludnością kaukaską oraz z Japończykami.