Karl Mauss (ur. 17 maja 1898 w Plön, zm. 9 lutego 1959 w Hamburgu) – oficer w stopniu generała wojsk pancernych, dowódca Wehrmachtu z czasów II wojny światowej. Jeden z 27 oficerów odznaczonych Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu, Mieczami i Brylantami.
Życiorys Początek kariery Karl Mauss urodził się w mieście Plön w Szlezwiku-Holsztynie (Niemcy). Mając zaledwie 16 lat, zgłosił się na ochotnika do wojska. Dzięki protekcji swojego ojca, służył w 162 pułku strzelców. Razem z oddziałem walczył pod Arras, La Bassée, we Flandrii, nad Sommą i Isonzo. Jako najmłodszy żołnierz dywizji (17 lat) został odznaczony Krzyżem Żelaznym drugiej klasy. Wsławił się podczas walk nad Sommą. Rok później został awansowany do stopnia podporucznika. Krótko po tym jego dywizja została przeniesiona na wschód w region Karpat. Podczas walk na tym froncie został odznaczony Krzyżem Żelaznym pierwszej klasy.
Po zakończeniu I wojny światowej na krótko rozstał się z wojskiem. Przed 1922 przeprowadził się do Hamburga. Tam zamknął przewód doktorski, oraz otworzył gabinet stomatologiczny. Jednak cywilny tryb życia nie przypadł Karlowi do gustu. Dlatego w 1934 roku ponownie wstąpił w szeregi wojska.