Jakub Kania (ur. 17 lipca 1872 w Siołkowicach Starych, zm. 3 grudnia 1957 tamże) – polski poeta i pisarz ludowy, działacz oświatowy i narodowy.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Po ukończeniu ludowej podjął edukację w szkole rolniczej w Opolu, której nie ukończył. W 1892 rozpoczął obowiązkową służbę wojskową w garnizonie w Prudniku, gdzie poznał polskiego emerytowanego nauczyciela Filipa Robotę, który się nim zaopiekował i wpłynął na niego, pogłębiając jego świadomość narodową i rozbudzając jego potrzeby kulturalne. Przebywając w Prudniku Kania nawiązał współpracę z „Gazetą Opolską”, do której kierował korespondencję.
Publikował w „Gazecie Opolskiej” i „Katoliku” wiersze i korespondencje. Współpracował z Bronisławem KoraszewskimKalendarz Opolski na rok 1969, str. 83. W 1910 roku poślubił Paulinę Toma, córkę gospodarza z Siołkowic. Małżeństwo doczekało się pięciorga dzieci.
Podczas I wojny światowej walczył na froncie francuskim, brał także udział w III powstaniu śląskim. Działał w Związku Polaków w Niemczech i Polsko-Katolickim Towarzystwie „Oświata”. Animator życia kulturalnego województwa opolskiego.