mały|Grób Walerego Wysockiego na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Walery Wysocki (ur. 4 czerwca 1835 w Radomsku, zm. 12 października 1907 we Lwowie) – polski śpiewak (bas), profesor śpiewu, założyciel lwowskiej szkoły wokalnej, nauczyciel wokalistów operowych.
Życiorys Jego debiut sceniczny odbył się w 1861 w zespole operowym w Odessie. W 1862 wyjechał do Włoch, gdzie kształcił się w szkole profesora Francesca Lampertiego. Karierę śpiewaczą rozpoczął jako solista mediolańskiej La Scali. Koncertował w Hiszpanii, Niemczech i na ziemiach polskich. Po wycofaniu się ze sceny, w 1868 osiadł we Lwowie. Tu prowadził własną szkołę śpiewu, następnie pracował w Konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego.
Jako pedagog znany był od roku 1868. Prowadził klasę śpiewu solowego ponad trzydzieści lat (1875–1907), początkowo dla mężczyzn, a następnie także dla kobiet. W doborowym zespole ówczesnej opery lwowskiej zadebiutowało kilkunastu jego wychowanków. W 1907 zrezygnował z pracy w konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego i prowadził prywatne lekcje.