Z wprowadzeniem mnożnika wprowadzono też pamięć podręczną (cache) pierwszego poziomu, która pracuje zwykle z prędkością CPU (choć nie w każdym modelu procesora), ale ma niewielką pojemność (do 8 MB). Jeśli w tej pamięci nie ma potrzebnych danych, procesor korzysta z pamięci podręcznej kolejnych poziomów, które mają większy rozmiar, ale mniejszą prędkość, a co za tym idzie dłuższy czas dostępu w stosunku do pamięci podręcznej pierwszego poziomu. Współcześnie procesory posiadają do trzech poziomów pamięci podręcznej. Gdy żądane dane nie są dostępne w żadnej z pamięci podręcznych, procesor korzysta z pamięci RAM. Jeśli brakuje miejsca nawet w pamięci RAM, to system operacyjny może zastosować mechanizmy pamięci wirtualnej; dane są wtedy zapisywane na dysku twardym jako tzw. plik wymiany (Windows) lub partycja wymiany (Linux).
Kategoria:Budowa wewnętrzna procesorów