Historia, pochodzenie Noniusy zawdzięczają nazwę swemu protoplaście – urodzonemu w Normandii ogierowi Noniusz o jasnogniadam umaszczeniu, wychowanemu w stadninie Zweibrücken (niem. Landgestüt Zweibrücken - założona przez Christiana IV Wittelsbacha w 1775), którego zdobyli węgierscy kawalerzyści w 1814. Noniusz pochodził prawdopodobnie od klaczy normandzkiej po ogierze półkrwi angielskiej Orionie. Młody ogier, który według współczesnych opisów nie był „szczególnie piękny” i którego wygląd w niczym nie przypominał rasy, której później nazwano jego imieniem, trafił do Mezőhegyes w 1816. Podczas krycia w stadninie do 1832 klacze kojarzony z klaczami węgierskimi, arabskimi, lipicańskimi i andaluzyjskimi dał potomstwo o doskonałych cechach użytkowych. Żywotne, mocne konie, chętne do pracy, nadające się do różnych kierunków użytkowania. Z jego potomkami przeprowadzono bliski chów wsobny, w wyniku czego powstał skonsolidowany typ rasy..
W końcu XIX w.