Od lat 60. XX wieku popularność rasy zaczęła rosnąć, po wcześniejszym okresie zapomnienia w czasach powojennych.
Do najważniejszych założycieli rasy należą: Shagya – siwy ogier z Damaszku, wyhodowany przez Beduinów z plemienia Bani-Saher, Siglavy, Gazlan, Dahoman i O'Bajan.
Pokrój, eksterier Głowa sucha, o profilu (lekko) szczupaczym. Szyja łabędzia, kłąb dobrze zaznaczony, łopatki krótkie i strome. Zad krótki, ścięty, dobrze umięśniony z charakterystycznym wysoko osadzonym ogonem. Mocne i suche kończyny, kopyta o twardym rogu. Umaszczenie zazwyczaj siwe, rzadziej gniade, kasztanowate i kare. Wysokość w kłębie: 150–160 cm.
Użytkowanie Dzięki wytrzymałości, lekkości i innym zaletom chodów, konie te dobrze sprawdzają się w sportach jeździeckich. Wykorzystywane są także w jeździe rekreacyjnej oraz do uszlachetniania innych typów koni.
Przypisy
Kategoria:Konie gorącokrwiste