W kampanii wrześniowej 1939 kwatermistrz 20 Dywizji Piechoty. Brał udział w walkach pod Mławą oraz w obronie Warszawy. Od października 1939 działał w konspiracji. Od 1943, także w powstaniu warszawskim, był szefem sztabu i równolegle szefem Wydziału III (operacyjnego) Komendy Okręgu Warszawskiego AK. 11 listopada 1942 został awansowany na majora, a 27 września 1944 podpułkownikiem. 20 września 1944 został szefem sztabu Warszawskiego Korpusu AK. W jego mieszkaniu przy ul. Grójeckiej 104 przebywali uciekinierzy z warszawskiego getta.
Po upadku powstania przebywał w niewoli niemieckiej. Do 1972 przebywał na emigracjiInformacja na stronie stankiewicze.com..
Życie prywatne Żonaty z Barbarą.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 12738 Krzyż Walecznych trzykrotnie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Komend Okręgów AK Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli niemieckiej (powstanie warszawskie) Kategoria:Kapitanowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Płońskiem Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem