Opóźnienie rozwoju mowy wyprzedza zatem pojawianie się różnych form zaburzeń mowy u dzieci, ale może mieć różne źródło, charakter i następstwa – dlatego niektóre opóźnienia wyrównują się samoistnie, a inne wymagają specjalistycznej interwencji aby ustąpić lub mogą nie ustąpić nigdy. Należy zatem zaliczać opóźnienie rozwoju mowy nie do zaburzeń mowy, lecz do objawów zaburzeń rozwoju mowy i języka. W efekcie zaburzenia rozwoju mowy mogą doprowadzić do różnorodnych form zaburzeń mowy.
Na tej podstawie wyróżnia się:
Samoistne opóźnienie rozwoju mowy (SORM), którego przyczyny są związane z indywidualnym tempem i rytmem rozwoju dziecka lub słabą dojrzałością aparatu artykulacyjnego;
Niesamoistne opóźnienie rozwoju mowy (NORM), będącego następstwem zaburzeń o określonej lub trudnej do ustalenia albo niejednoznacznej etiologii, jest więc konsekwencją schorzeń i wad rozwojowych działające na organizm w różnych okresach rozwojowych.