Był także kompozytorem. Komponował koncerty fortepianowe, pieśni na głos z fortepianem oraz miniatury fortepianowe. Skomponował też Symfonię dziecięcą. Dla warszawskich teatrów rewiowych pisał muzykę ilustracyjną, rozrywkową i jazzową. Grał w popularnych teatrach: Wielka Rewia, Cyrulik Warszawski, Morskie Oko, Qui Pro Quo, Stara Banda. Przez wiele lat akompaniował Hance Ordonównie. Od 1936 do września 1939 był pianistą w duecie akompaniatorskim z Karolem Gimplem w Cyruliku Warszawskim. Jesienią 1939 został kierownikiem muzycznym Białostockiego Teatru Miniatur. W maju 1940 występował w teatrze Kazimierza Krukowskiego, a następnie w orkiestrze jazzowej Ady Rosnera, z którą odbył tournée po ZSRR (m.in. w Moskwie, Leningradzie, Kijowie, Odessie, Sewastopolu czy Soczi). Na jesieni 1940 wrócił do Białegostoku, a następnie do Warszawy. Grał w getcie warszawskim w kawiarni „Pod 13tką” przy ulicy Leszno. W 1942 w wyniku choroby płuc znalazł się w sanatorium w Otwocku, gdzie pod koniec lipca tego roku Niemcy wymordowali wszystkich przebywających tam pensjonariuszy.