W 1997 roku Moreno stał się czołowym zawodnikiem zespołu z Waszyngtonu. Z 16 golami został królem strzelców MLS, a za swoją postawę został wyróżniony miejscem w drużynie All-Star. Natomiast drużyna DC United ponownie wygrała MLS Cup. Pod koniec roku Jaime wrócił na krótko do Middlesbrough i po rozegraniu 5 meczów w Division One powrócił na stałe do United. W 1998 roku zaliczył swój najlepszy sezon w barwach DC United, gdy strzelił 16 bramek i zaliczył 11 asyst. Wywalczył Puchar Mistrzów CONCACAF, a także Copa Interamericana. Został też uznany drugim MVP rozgrywek po rodaku Marco Etcheverrym. W 1999 roku znów wygrał MLS Cup, jednak w 2002 roku opuścił prawie połowę sezonu z powodu kontuzji. Popadł w konflikt z trenerem Rayem Hudsonem i w 2003 roku odszedł do nowojorskiego MetroStars. Tam także grał mało z powodu kontuzji, a w 2004 roku wrócił do DC United i ponownie wygrał MLS Cup. Zarówno w 2005, jak i 2006 roku wybierano go do Jedenastki Sezonu, a w 2005 dodatkowo do Jedenastki Wszech Czasów MLS.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jaime Moreno (boliwijski piłkarz) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.