W 1830 razem z Adolphe Thiersem i Mignetem założył najbardziej radykalny ówcześnie francuski dziennik, National. Stał się słynny dzięki konsekwentnej krytyce poczynań Karola X i jego ultrakonserwatywnej polityki. Carrel wziął również aktywny udział w rewolucji lipcowej, w czasie której jego gazeta należała do głównych opiniotwórczych czasopism. Po uzyskaniu przez Thiersa i Migneta stanowisk rządowych Carrel samodzielnie redagował gazetę, która nie traciła popularności i stała się głównym organem prasowym kół liberalnych.
Carrel, po krótkim okresie entuzjazmu wobec monarchii lipcowej, szybko uznał ją za zbyt konserwatywną. Krytykował rząd Periera, a następnie także Thiersa (nie bez znaczenia pozostał fakt, że ten ostatni nie zaoferował Carrelowi oczekiwanego wysokiego stanowiska w administracji państwowej). Po powstaniu w Paryżu w 1832 Carrel przeszedł definitywnie na stronę republikanów, otwarcie sympatyzując z uczestnikami walk i potępiając rządowe represje. Atakował nadmierne wpływy księży katolickich, porzucenie liberalizmu obyczajowego i rosnące dążenia Ludwika Filipa do jedynowładztwa. Za wzorzec uważał ustrój Stanów Zjednoczonych, choć sprzeciwiał się niewolnictwu i kierowaniu się wyłącznie zasadą materializmu. Nie zaprzestał tych działań nawet po zaostrzeniu prawa prasowego w 1834.