Gdy inne hodowle rozpoczynały dopiero krzyżowanie uszlachetniające pełną krwią, pogłowie koni hanowerskich było już w okresie konsolidacji – ustalenia i stabilizacji cech dziedzicznych. Ogiery hanowerskie wprowadzano więc do innych hodowli jako element szlachetny. Stadnina krajowa w Celle wyhodowała do czasów motoryzacji wiele bardzo dobrych koni roboczych i kawaleryjskich. W drugiej połowie XX w. konie utraciły swoje znaczenie w transporcie i pracach gospodarskich w rolnictwie. Pojawiło się zapotrzebowanie na konie turniejowe i do rekreacji. Koń hanowerski szybko i z powodzeniem zmienił swój eksterier przez dalszą domieszkę pełnej krwi angielskiej i czystej krwi arabskiej, co nastawiło hodowlę produkcję nowoczesnych koni do sportu jeździeckiego.
Klacze w celu oceny ich przydatności do hodowli poddawane są próbie terenowej polegającej na ocenie skoków swobodnych w pomieszczeniu, następnie są oceniane umiejętności skokowe na krótkim torze przeszkód składającym się z trzech przeszkód. Następnym etapem jest ocena podstawowych chodów pod własnym jeźdźcem z oceną podatności na pomoce. Ocenę kończy krótka jazda pod doświadczonym obcym jeźdźcem co pozwala ocenić jej właściwości jezdne i kończy się wystawieniem oceny.