Bitwa pod Ahmed Khel – starcie zbrojne, które miało miejsce 19 kwietnia 1880 w trakcie II wojny brytyjsko-afgańskiej, stoczone podczas marszu generała Stewarta z Kandaharu do Kabulu.
Oblężenie armii brytyjskiej generała Robertsa w obozie pod Kabulem w grudniu 1879 r., mimo iż ostatecznie zakończone odwrotem Afgańczyków, skłoniły władze kolonialne w Kalkucie do szukania sposobu na wycofanie się z Afganistanu. Brytyjczycy mieli znaleźć nowego emira (po sześciu miesiącach został nim Abdur Rahman Chan), po czym wycofać się z Afganistanu. Ich garnizony miały pozostać tylko w Kandaharze, który miał stanowić odrębne państwo pod kontrolą brytyjską.
W Kandaharze stacjonowały oddziały Armii Bengalu pod dowództwem generała-porucznika Donalda Stewarta. Miał on do dyspozycji trzy brygady. Brygadę Kawalerii brygadiera-generała Pallisera stanowiły 19 pułk bengalskich lansjerów, 19 pułk bengalskiej piechoty oraz bateria A Królewskiej Artylerii Konnej. 1 Brygadą dowodził brygadier-generał Barter. W jej skład wchodziły 1 pułk kawalerii Pendżabu, 2/60 pułk strzelców, 15 i 25 pułk bengalskiej piechoty oraz 11 bateria Królewskiej Artylerii. W skład 2 Brygady (dowódca brygadier-generał Hughes) wchodził 2 pułk kawalerii Pendżabu, 59 pułk piechoty, 2 pułk piechoty Sikhów, 3 pułk Gurkhów oraz dwie baterie Królewskiej Artylerii.