W wojnie obronnej z 1939, w stopniu kapitana, dowodził 5 baterią 11 Karpackiego pułku artylerii lekkiej. Po zakończeniu działań wojennych w Polsce, przez Węgry przedostał się do Francji. W kampanii francuskiej 1940 dowodził 4 baterią 2 Warszawskiego pułku artylerii lekkiej. 21 czerwca 1940 internowany w Szwajcarii. Od 13 stycznia 1945 w Wielkiej Brytanii, dowodził III dywizjonem 14 pułku artylerii lekkiej. Awansowany na majora.
Okres powojenny Po demobilizacji w roku 1949 osiedlił się w Szkocji, gdzie pracował między innymi jako konduktor, kierowca autobusu oraz, do emerytury, jako górnik w kopalni węgla kamiennego. W 1967 awansowany przez władze RP na uchodźstwie na stopień podpułkownika artylerii. Od 10 września 1968 sprawował stanowisko delegata Rządu RP na uchodźstwie na okręg hrabstwa Fife. 11 maja 1980 na własną prośbę został odwołany ze stanowiska delegata rządu RP na rejon Wschodniej Szkocji. Był działaczem polonijnym, a od roku 1975 pełnił funkcję prezesa koła Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Kirkcaldy. Zmarł 29 czerwca w Glenrothes.