1867–1951, Łańcut 2002.Jan Nowak, Książę kardynał Adam Stefan Sapieha jako apostoł miłosierdzia w naszej ojczyźnie, „Polonia Sacra” 18 (2014) nr 2 (35), s. 177–193. uznawany za jedną z czołowych postaci w dziejach Kościoła polskiego I połowy XX wieku. Nazywany Księciem Niezłomnym (tym przydomkiem był określany powszechnie w krakowskich domach już tuż po zakończeniu II wojny światowej)Ks. Józef Marecki, Filip Musiał, Krakowska opoka – kardynał Adam Sapieha, „Biuletyn IPN” nr 10/2008, s. 46..
Życiorys Pochodzenie i początki kapłaństwa Urodził się w rodzinie książęcej Sapiehów jako najmłodszy syn (ostatni z siedmiorga rodzeństwa) Adama Stanisława Sapiehy, działacza niepodległościowego, i Jadwigi z Sanguszków. W dzieciństwie i młodości uczestniczył w audiencjach u papieża Leona XIII, który był osobistym przyjacielem jego ojcaJ. Wolny, Młodość i pierwsze lata działalności Adama Stefana Sapiehy, [w:] R. Bogacz (red.), Książę Niezłomny. Kardynał Adam Stefan Sapieha, Kraków 2001, s. 84.. Świadectwo dojrzałości uzyskał w lipcu 1886 w IV Wyższym Gimnazjum we Lwowie.