Uczestnik wielu gremiów konkursowych.
Współorganizator klubu twórców kultury „Kuźnica”.
Działalność taternicka thumb|240px|Grób Andrzeja Pietscha na cmentarzu Rakowickim W latach 1951–1957 należał do najbardziej czynnych i najlepszych sprawnościowo taterników polskich, ma na koncie liczne pierwsze przejścia w skałkach i w Tatrach. Uczestniczył m.in. w I wejściu tzw. kantem południowej ściany Zamarłej Turni (dziś zwanym „Kantem Pietscha”, w 1951 z Tadeuszem Strumiłłą) i w przełomowym I wejściu środkiem północno-wschodniej ściany Mnicha, tzw. „Wariantem R”, w 1955 z Janem Długoszem).
Zimą dokonał przełomowych pierwszych wejść: zimowe filarem Mięguszowieckiego Szczytu (z Janem Długoszem, 1956) i rok później środkiem północno-wschodniej ściany Kazalnicy Mięguszowieckiej (z Janem Długoszem, Czesławem Momatiukiem i Marianem Własińskim, w marcu 1957).
Latem 1957 wspinał się w Alpach, dokonując m.in. I polskiego (a II w ogóle) przejścia całości rekordowo długiej i wymagającej grani Peutérey (tzw. Peutérey integrale) na Mont Blanc.
Pisał w prasie fachowej i popularnej na tematy wspinaczkowe. Uczestniczył w ekipie wspinaczy (m.in. jako dubler) przy pracy w filmie taternickim pt. Zamarła Turnia (reż. Sergiusz Sprudin, 1962).