Podjęto wiele uchwał, których zadaniem była intensyfikacja działań zmierzających do dalszego rozwoju Towarzystwa. Zmieniono również nazwę na Podolskie Towarzystwo-Turystyczno Krajoznawcze (PTTK). W dniu 17 września 1933 r. Towarzystwo zorganizowało „Zjazd Krajoznawczy” w Olesku. Uczestniczyli w nim przedstawiciele organizacji turystycznych, referenci turystyki urzędów wojewódzkich oraz delegaci Okręgowej Dyrekcji Kolei Państwowych z południowo-wschodnich województw, a także reprezentanci Ministerstwa Komunikacji. Na zjeździe powzięto 28 uchwał dotyczących najważniejszych problemów jego rozwoju na tych terenach. Uchwalono apel do Ministerstwa Komunikacji o zorganizowanie na Podole pociągów turystycznych, a także wprowadzono ponownie zniżki na bilety do miejscowości turystycznych.
W latach 1931-1934 Towarzystwo z dużym zaangażowaniem kontynuowało rozbudowę domu wycieczkowego w Zaleszczykach. Rozpoczęto też budowę schroniska dla pasa Miodoborów w Kręciłowie. Obiekt ten miał równocześnie służyć jako szkoła powszechna dla ludności polskiej. W celu pozyskania nowych członków oraz popularyzacji głoszonych przez Podolskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze idei turystyki Wydział Towarzystwa powołał w roku 1932 „Sekcję kół krajoznawczych młodzieży”.